| Yürütme Kurulu |
| II.Özürlüler Şurası Alt Temaları |
| II.Özürlüler Şurası Çalışma Takvimi |
| Şura Yönetmeliği |
II.ÖZÜRLÜLER ŞURASI
Başkan
Güldal AKŞİT
Devlet Bakanı
Başkan Vekili
Başbakanlık Özürlüler İdaresi Başkan V.
| Dr. Güler SAYGIN | Başkan | Başbakanlık Özürlüler İdaresi Başkan Yardımcısı |
| Mustafa KAZKAYASI | Üye | I.Hukuk Müşaviri |
| Abdulkadir ANAÇ | Üye | Mesleki Rehabilitasyon ve İstihdam Dairesi Başkanı |
| Abdullah GÜVEN | Üye | Tıbbi Hizmetler Dairesi Başkanı |
| Osman ÇETİNKAYA | Üye | Eğitim Dairesi Başkanı |
| Nesrin BEZİRCİOĞLU | Üye | Sosyal Hayata Uyum Dairesi Başkanı |
| Ekrem BAYDAŞ | Üye | İdari ve Mali İşler Dairesi Başkanı |
| Devlet AKSOY | Üye | Personel Dairesi Başkanı |
Türk kamu yönetimi Anayasada ifade edildiği gibi merkezden ve yerinden yönetim esasına dayanmaktadır. Yerel yönetim birimlerinden olan belediyelerin görevlerine bakıldığında merkezi yönetime ait görevlerle donatıldığı görülür. Değişik bakanlıkların ilgi alanına giren pek çok hizmet yerel yönetimlere de verilmiş bulunmaktadır. Bunlar; sağlık, eğitim, bayındırlık, sosyal hizmet ve yardımlar, iktisadi faaliyetler, çevre, kültür ve spor gibi geniş bir alanı ilgilendirmektedir.
Yerel yönetimler, halkla iç içe olmasından dolayı halkın katılımının sağlanması, bürokrasinin azaltılması, yerel imkanlardan faydalanma ve halkın denetiminde olması gibi yönlerden merkezi yönetime göre daha etkilidirler.
Özürlüler İdaresi Başkanlığı ve Devlet İstatistik Enstitüsü işbirliğiyle2002 yılında yapılan “Türkiye Özürlüler Araştırması” sonucuna göre özürlülük oranı %12.29 olarak tespit edilmiştir. Buna göre ülkemizde 8.5 milyon özürlü vatandaşımız bulunmaktadır. Dolayısıyla özürlüler konusu aileleriyle birlikte düşünüldüğünde toplumun yarısını doğrudan ilgilendirmektedir.
Özürlüler ile mahalli idareler arasında, eğitim, özürlülerin işgücü piyasasına katılımı fiziksel ve mimari çevre, Sosyal Hizmet ve yardımlar gibi alanlarda sürekli bir ilişki bulunmaktadır. II. Özürlüler Şurası’nın “Yerel Yönetimler ve Özürlüler” konusunda düşünülmesi önemli bir tercihtir. Yerel Yönetimler ve Özürlüler Şurası başta 8,5 milyon özürlünün sorunlarının tartışılması ve çözüm önerilerinin getirilmesi anlamında önemli bir kazanım olacak, aynı zamanda yerel yönetimlerce özürlülerin sahiplenilmesi ve bu kişiler ile, yönetimler arasındaki ilişkilerin gelişmesine katkı sağlayacaktır.
Hükümetimiz tarafından hazırlanan ve yasalaşarak yürürlüğe konulması beklenen “Kamu Yönetimi Reformu Tasarısı”nda da yerel yönetimlerin güçlendirilmesi amaçlanmaktadır. Buna yönelik olarak il özel idaresi ve belediye yasaları çağın gelişen koşullarına göre yeni bir anlayışla yeniden düzenlenmiştir. Bu açıdan değerlendirildiğinde özürlülere yönelik sunulan hizmetlerin pek çoğununyerel yönetimler tarafından yerine getirileceği hususunu özellikle belirtmek isterim.
Bu nedenle II.Özürlüler Şurasının gündeminin “Yerel Yönetimler ve Özürlüler” olarak belirlenmesini anlamlı ve yerinde bir girişim olarak değerlendirmekteyim.
Bu amaçla yapılan çalışmalarda bilgi, deneyim, görüş ve önerilerini özürlüler yararına ve dolayısıyla Türkiye’nin mutluluğu için ortaya koyanlara içten teşekkürlerimi sunarım.
Güldal AKŞİT |
|---|
II. ÖZÜRLÜLER ŞURASI ANA TEMASI
Yerel Yönetimler ve Özürlüler
II.ÖZÜRLÜLER ŞURASI ALT TEMALARI
1. FİZİKSEL ÇEVRE
Özürlü insanların kentsel yaşama katılım alanındaki ihtiyaçları özürlü olmayanlarla farklı olmakla birlikte benzerdir. Özürlü olarak tanımlanan bireyleri, toplumun ayrı bir kesimi olarak niteleme yerine bütünleşmiş bir parçası olarak algılayabilmek ve mekanda da buna olanak sağlayabilmek amacıyla fiziksel çevreye ulaşılabilirliğini sağlamak gerekmektedir.
Tüm insanlar gibi, özürlü insanların da ulaşım hizmetlerinden eşit fırsatlarda yararlanması, işine, okuluna, alışverişe, spor alanlarına, parklara, özürlü olmayan insanların kullandığı yollarla ve taşıtlarla gidebilmesi gerekmektedir.
Herkes, tüm yaşamsal alanlara ulaşmak hakkına sahiptir. Bu, çağdaş toplum olmanın önemli bir gereğidir ve yerel yönetimlere bu konuda çok büyük sorumluluklar düşmektedir. Yerel yönetimler, yaptıkları sosyal ve teknik alt yapı yatırımlarıyla kent mekanının şekillenmesinde önemli role sahiptir. Kentsel ulaşım hizmetlerinin, kentteki her türlü açık alan ve yapının özürlüler için ulaşılabilirliğinin yerel yönetimlerce sağlanıyor olması, özürlülerin sosyal yaşama katılmasında fırsat eşitliğini sağlayan en önemli unsurdur.
Özürlülerin fiziksel çevreye ulaşılabilirliklerinin sağlanmasının yanında, çevre faktörlerinin özre neden olması da bir diğer konuyu oluşturmaktadır. Özellikle trafik kazaları ve trafik kurallarına uyulmaması, bu sistemlerin bir bütün olarak sunulmaması, özre neden olduğu gibi özürlülerin ulaşılabilirliğini de kısıtlamaktadır.
Ayrıca, teknolojinin hızla geliştiği yüzyılımızda sanayileşme ve aşırı nüfus artışı sonucunda ortaya çıkan sorunlar, çevrenin ve çevre sağlığının önemini artırmaktadır. Çevre sorunları, her geçen gün artmakta, başta insanoğlu olmak üzere tüm canlıları ve doğal dengeyi tehdit etmektedir.
Bu nedenle, özürlülere yönelik olarak yapılması gereken düzenlemelerin, mevzuat ve standartlara uygun olması konusunda karşılaşılan aksaklıklar; yerel yönetimlerin bu konudaki yetki ve sorumlulukları; mevcut mevzuat ve standartlar konusunda yerel yönetimlerin bilgi, teknik ve mali açıdan yeterliliği; bu konudaki denetim sistemi hususlarında komisyonun;
Fiziksel çevreye ulaşılabilirlik bakımından;
Çevresel faktörler bakımından;
çalışma yapması ve çözüm önerileri geliştirmesi beklenmektedir.
2. ÖZÜRLÜLERİN İŞGÜCÜ PİYASASINA KATILIMI
Özürlülerin toplumsal hayata tam katılımının sağlanması ve üretken bireyler olarak yerlerini alabilmeleri için işgücü piyasasına katılımları büyük önem arz etmektedir. Yerel yönetimler bölgenin tüm nüfusunun ihtiyaçlarının tespit edilmesi ve karşılanmasında önemli rol oynaması ve halka en yakın yönetim organı olması nedeniyle özürlülerin istihdamı konusunda da çeşitli sorumluluklara sahiptirler.
Bu sorumluluk doğrultusunda yerel yönetimlerin üstlenebileceği görevlerin ortaya konulmasına katkı sağlayacak kararların alınabilmesi için, komisyonun;
gibi konularda komisyonların çalışmalar yapması ve çözüm önerileri geliştirmesi beklenmektedir.
Toplumsal hayatın bütün unsurlarına eşit katılım için özürlü vatandaşların sahip oldukları hak ve yükümlülükler konusunda birey, aile ve toplumun bilinçlendirilmesi ile günlük hayatın gerekleri ile ilgili bilgilerin özürlüler için ulaşılabilir hale getirilmesi amacı ile bilgilendirme ve bilinçlendirme eğitimine ihtiyaç bulunmaktadır.
Aileler yaşadıkları sorunlar ve değişimler sürecinde desteğe ihtiyaç duyarlar. Bu aşamada, toplumun bir parçası olarak aileyi güçlendirmek ve yaşam kalitelerini arttırmak hedeflenmelidir. Fiziksel, ruhsal, duygusal yönden özel gereksinimi olan ve sürekli bakım gerektiren bireylerin olması aile sisteminin sarsılmasına neden olur. Bu nedenle bireylerin, doğru davranışlar kazanabilmesi ve bu doğrultuda eğitilmesi büyük önem taşımaktadır. Özürlü bireyle yaşamak durumunda olan aile bireylerine yönelik; özürlülük, koruyucu önlemler, aile içi ve çevre ilişkileri, tutum ve davranışlar, hak ve hizmetler, kaynaklar ve bunlara ulaşılabilirlik konusunda bilgilendirmek ve bilinçlendirmek amacıyla yönlendirici ve destekleyici çalışmalar planlanmalıdır.
Yerel yönetimlerin özürlülere yönelik çalışmalarında hizmetlerin belirlenmesi, hedeflerin saptanması, politika oluşturulması ve mevcut kaynakların verimli kullanılması için sağlıkla ilgili doğru, güvenilir ve kapsamlı bilgiler gereklidir. Bu da sağlık araştırmaları ile elde edilir. Özürlülerin sağlık ve sosyal durumlarının belirlenmesinde kullanılması düşünülen araştırma yöntemlerinin, ilgili kurumlarca kabul gören, ülke içi ve ülkeler arası standartlara uygun olması hedeflenmelidir.
Kalıtsal geçişli olan doğumsal metabolik hastalıklar; zihinsel, motor, görme ve işitme bozukluğu ve gelişimsel geriliklere neden olan hastalıklar grubudur. Ülkemizde akraba evliliği görülme sıklığının yüksek olması nedeniyle bu hastalıklara sık rastlanmaktadır. Erken tanılama sonrası hastalıklar nedeniyle oluşan özürlülüğün derecesini minimuma indirilebilmektedir. Erken tanıyı sağlayan en önemli araçlar taramalardır. Bu konuda özellikle yenidoğan tarama programları (fenilketonüri, hipotiroidi, işitme, kan hastalıkları, görme vb.) önem taşımaktadır. Bilinen diğer bir gerçek ise, yenidoğan taramalarının ülke geneline yaygınlaştırılamamasıdır. Bu nedenle, tanılama ve tedavi süreci gecikmekte, özür derecesi yükselmektedir. Buradan hareketle, bölgesel olarak görülen doğumsal metabolik hastalıklar ve insidansı (sıklığı) konusunda araştırma yapılması, alınacak sonuçlara göre yapılacak taramaların belirlenmesi, taramalar için gerekli materyalin sağlanması ve bu materyali kullanacak personelin istihdam edilmesi, tarama uygulamalarının yürütülmesi gibi konularda çalışmalar yapılmalıdır.
Özürlü birey ve ailesinin topluma tam katılımının sağlanması amacıyla ihtiyaçlarının sağlanarak sorun çözücü hizmetlerin belirlenmesi yönünde komisyonun;
gibi konularda çalışma yapması ve çözüm önerileri geliştirmesi beklenmektedir.
b)Toplum Temelli Rehabilitasyon
Rehabilitasyon; herhangi bir nedenle oluşan özrü ortadan kaldırma veya en az düzeye indirgenmesi amacıyla yapılan tıbbi, fiziksel, psiko-sosyal ve mesleki yaklaşımlar sürecidir. Rehabilitasyon uygulamaları özürlü bireyin gelişimi, eğitimi, iş ve sosyal yaşamının kolaylaştırılması ve özürlü bireyin özgüvenini kazanmasında oldukça değerlidir. Ülkemizde özürlülerin büyük bölümünün bu imkanlardan yoksun olması nedeniyle; bölgedeki özürlü bireylerin rehabilitasyon ihtiyacını tespit ederek, özürlü bireylerin bulundukları çevreden uzaklaşmadan rehabilite edilmesi, aile, özürlü birey ve toplum eğitiminin sağlanması, özürlü bireylere uygun sağlık, eğitim, mesleki ve sosyal hizmet imkanlarının oluşturulması, özürlünün ve ailesinin yaşam kalitesinin arttırılması ve sosyal hayata uyumunun sağlanması amacıyla, toplum temelli rehabilitasyon programları geliştirilmeli ve uygulanmalıdır. Özürlü bireylerin kendi haklarına sahip çıkmaları ve mevcut potansiyellerini kullanmaları için, onların güçlendirilmesi ve bilinçlendirilmesi büyük önem taşımaktadır.
Komisyonun; ülkemizde dağınık olarak verilmekte olan rehabilitasyon hizmetlerinin kalitesinin arttırılarak devamlılığının sağlanması ve özürlülüğün etkilerini azaltma yönünde komisyonun;
gibi konularda çalışmalar yapması ve çözüm önerileri geliştirmesi beklenmektedir.
c) Bakım Hizmetleri
Bakım hizmetlerinin geliştirilmesinde sağlık alanındaki değerlendirme ve izleme sonuçları önemli bir yer almaktadır. Yaşlı nüfus ve süreğen hastalıkların artışına, bağlı olarak ailelerin profesyonel yardıma ve desteğe duydukları ihtiyacın artması, hizmeti alan kişinin ev ortamında bulunmasının getirdiği psikolojik rahatlık, evde bakım ve rehabilitasyon hizmetine ihtiyacı ortaya çıkarmaktadır. Bu hizmetin gerçekleştirilmesinde aile ve çevre çok önemlidir. Evde Bakım Hizmetleri kapsamında; kişilere bağımsız hareket yöntemlerinin öğretilmesi, günlük yaşam aktivitelerini kolaylaştırıcı destek hizmetleri, ev ortamının özürlü bireyin durumuna uygun şekilde düzenlenmesi, tıbbi tedavisi, eğitimi, özürlü bireyin bireysel ihtiyaçlarını (özbakım) karşılayabilmesini sağlayacak desteklerdir. Kurum bakımında ise, evde bakım hizmeti ile sağlanamayan hizmetlerin kurum ortamında verilmesi yer almaktadır.
Koruyucu, tedavi ve rehabilite edici sağlık hizmetlerinde fiziksel, sosyal ve duygusal yönden gereksinimi olan birey ve ailelere, bakım sürekliliğinin etkili bir biçimde sunulması yönünde komisyonun;
gibi konularda çalışmalar yapması ve çözüm önerileri geliştirmesi beklenmektedir.
d) Ayni, Nakdi ve Diğer Yardımlar
Yerel yönetimler bölgenin tüm nüfusunun ihtiyaçlarının tespit edilmesi ve karşılanmasında önemli rol oynamaktadır. Çağdaş anlamda yerel yönetimler; bölgenin sadece fiziki ortamlarının düzenlenmesinde değil, özürlü birey ve ailesinin katılımlarını sağlayarak sosyal refahının arttırılması, eşit hak ve hizmetlerin sunulmasında da önemli sorumluluklara sahip organlardır.
Bu çerçevede, özürlü bireylerin günlük yaşamlarında kendi başlarına yaşayabilme kapasitelerini artırabilmeleri ve haklarını kullanabilmeleri için; ihtiyaç duyabilecekleri düzenli tedavi ve ilaçlarının sürekli olarak temin edilmesi ile özürlülere verilecek yardımcı araç ve gereçleri de kapsamı içine alacak şekilde yardım servislerinin geliştirilmesi ve ihtiyaçlarının karşılanması önem taşımaktadır.
Yardımcı araç-gereç ve cihazlar (işitme cihazı, ortez ve protezler vb.) özürlü bireylerin rehabilitasyonunu ve günlük yaşam aktivitelerini kolaylaştırmaktadır. İlaçlar, özürlü bireyin mevcut problemlerinin tıbbi yönden tedavisi için gereklidir. Ülkemizde yaşayan özürlü bireylerin bazı ilaç giderlerinin sosyal güvence kapsamında karşılanmaması nedeniyle tedavileri ya hiç yapılamamakta yada yarım kalmaktadır. Yardımcı araç-gereç ve cihaz ihtiyacı olan özürlü bireyler de benzer sorunlarla karşılaşmaktadır.
Ayrıca, özrü yüzünden ya da özre bağlı faktörlerden dolayı hiç geliri olmayan, gelirlerini kaybetmiş, gelirlerinde bir azalma olmuş ya da bu nedenlerden dolayı çalışamayan özürlülere yeterli düzeyde (geçimini sürdürecek) nakdi ve ayni destek sağlanması için, mevcut yardım yöntemlerinin (belediyeler, sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakıfları, kurum ve kuruluşlar vb. tarafından yapılan) gözden geçirilerek, gerçekçi tespitlere dayanan kriterlere göre özürlü bireye ulaşması sağlanmalıdır.
Bu nedenle, özürlü bireyin ve ailesinin topluma her alanda tam katılımlarının sağlanması, ihtiyaçlarının ve sorun alanlarının tespit edilmesi ve böylece ihtiyaca yönelik tüm sosyal yardım hizmetlerinden yararlanması yönünde komisyonun;
gibi konularda çalışmalar yapması ve çözüm önerileri geliştirmesi beklenmektedir.
II. ÖZÜRLÜLER ŞURASI ÇALIŞMA USUL VE ESASLARI
ŞURA DÖKÜMANI
II.Özürlüler Şurası alt temaları çerçevesinde komisyonlarca hazırlanan ön raporların Özürlüler İdaresi Başkanlığı tarafından yayınlanıp dağıtımı sağlanacaktır.
Bu raporlar, II.Özürlüler Şurası için temel doküman oluşturacaktır.
ŞURA GENEL KURUL TOPLANTISI
4. ŞURA KOMİSYON ÇALIŞMALARI
II.ÖZÜRLÜLER ŞURASI ÇALIŞMA TAKVİMİ
TARİH |
ÇALIŞMA TÜRÜ |
| 01 Mart- 01 Nisan 2005 | Ön Rapor Hazırlama Komisyonlarının oluşturulması |
| 30,31 Mayıs-01,02 Haziran 2005 | Ön Rapor Hazırlama Komisyonlarının toplanması ve komisyonların hazırladığı taslak raporların tartışılması ve son şeklinin verilmesi |
| Haziran - Temmuz 2005 | Ön raporların basım ve dağıtımı |
| Ağustos-Eylül 2005 | Şura toplantısı için son hazırlıkların tamamlanması |
| 26,27,28 Eylül 2005 | II. Özürlüler Şurası'nın toplanması |
| Ekim,Kasım,Aralık 2005 | II. Özürlüler Şurası dokümanlarının basıma hazır hale getirilmesi, yayınlanması ve dağıtımı |
T.C.
BAŞBAKANLIK
ÖZÜRLÜLER İDARESİ BAŞKANLIĞI
ÖZÜRLÜLER ŞURASI YÖNETMELİĞİ
08 Aralık 2001 tarih ve 24607 sayılı Resmi Gazete yayınlanmıştır.
Madde 1- Bu Yönetmeliğin amacı, Özürlüler Şurası’nın oluşumu, çalışma usul ve esaslarını düzenlemektir.
Madde 2- Bu Yönetmelik, Özürlüler Şurası’nın oluşumu, çalışma usul ve esasları ile bunlarla ilgili diğer hükümleri kapsar.
Madde 3- Bu Yönetmelik, 571 sayılı Özürlüler İdaresi Başkanlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 20 nci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
Madde 4- Bu yönetmelikte geçen;
a)Bakan : Özürlüler İdaresi Başkanlığının ilgili bulunduğu Devlet Bakanını,
b)Başkanlık : Özürlüler İdaresi Başkanlığını,
c)Başkan : Özürlüler İdaresi Başkanını,
d)Şura : Özürlüler Şurası’nı,
e)Üye : Özürlüler Şurası’na Şura Üyesi olmak üzere resmi olarak davet edilmiş ve oy hakkı bulunan üyeyi,
f)Genel Kurul : Şura’nın doğal üyeleri ve temsilci üyelerinden oluşan kurulu,
g)Divan Başkanlığı : Başkanı, Özürlüler İdaresinin bağlı bulunduğu Devlet Bakanı veya Özürlüler İdaresi Başkanı olan, diğer üyeleri Özürlüler Şurası Genel Kurulu tarafından seçilen Özürlüler Şurası yürütücü organını,
h)Yürü tme Kurulu : Şura’nın planlanması, organizasyonu, yürütülmesi ve izlenmesinden sorumlu olan Şura yürütme kurulunu,
ifade eder.
Madde 5- Şura Başkanlıkça belirlenecek yer ve tarihte üye sayısının en az üçte ikisiyle istişare nitelikte kararlar almak üzere iki yılda bir kez toplanır.
Bakan, Şura’nın doğal üyesi ve başkanıdır. Bakanın bulunmadığı zamanlarda Başkan Şura’nın başkanlığını yapar.
Şura; doğal üyeler, temsilci üyeler ve gözlemcilerin toplanmasından oluşur. Şura’ya katılan her üyenin bir oy hakkı vardır.
Şura, çalışmalarını komisyon toplantıları ve genel kurul toplantıları halinde yürütür.
Doğal üyeler
Madde 6- Şura’nın doğal üyeleri, Bakan, Başkan ve diğer Özürlüler Yüksek Kurulu Üyeleri, Başkanlık Başkan Yardımcıları, Yürütme Kurulu Üyeleri, Özürlüler Uzmanları, Şura’nın gündemiyle ilgili uzmanlar, Şura’nın gündemiyle ilgili Başkanlık personelidir.
Madde 7- Şura’nın temsilci üyeleri, Türkiye Büyük Millet Meclisi temsilcisi, Başbakanlık temsilcisi, Yükseköğretim Kurulu temsilcisi, konu ile ilgili fakülte veya yüksek okulu bulunan üniversitelerin temsilcileri, Türkiye Sakatlar Konfederasyonuna bağlı federasyon başkanları, özürlüler ile ilgili spor federasyonları başkanları, Bakan tarafından ismen davet edilenler, Başkanlıkça ismen davet edilenler, Başkanlıkça çağırılacak konu ile ilgili kurum ve kuruluşların temsilcileridir.
Gözlemciler
Madde 8- Şura başkanı, Şura’ya yurt içinden veya yurt dışından gözlemciler davet edebilir, gözlemciler görüş bildirebilir, fakat oy kullanamazlar.
Şuranın Amacı
Madde 9- Şura’nın amacı , Özürlüler İdaresi Başkanlığı’nın kuruluş amacı ve görevleri doğrultusunda, özürlü ve özürlülük konusunda her türlü görüş ve çözüm önerilerini tartışmak, ulusal politikalara esas olacak ilke ve programlar oluşturmak, kamuoyunun bu konuda bilinçlenmesine katkıda bulunmak, ulusal ve uluslararası alanlardaki görüş, düşünce ve gelişmelerin aktarılmasını, tartışılmasını sağlamaktır.
Şuranın Görevi
Madde 10- Başkanlığın en yüksek danışma kurulu olan Özürlüler Şurası özürlülerle ilgili konularda tetkik ve teklif niteliğinde kararlar almakla görevlidir.
Şura Gündeminin Belirlenmesi
Madde 11- Şura’nın gündemi Şura’nın gerçekleştirileceği tarihten en az altı ay önce yürütme kurulu tarafından belirlenerek Bakanın onayından sonra kesinlik kazanır.
Şura Çalışmalarının Usul ve Esasları
Şura Komisyonlarının Oluşumu ile Çalışma Usul ve Esasları
Madde 12- Şura gündeminin belirlenmesini takiben gündeme ilişkin komisyonlar oluşturulur. Komisyonların üye sayısı 15’ten az olamaz. Komisyonlar gerekli gördükleri hallerde alt komisyonlar kurabilirler.
Komisyonlar, ilk toplantılarında bir başkan, iki başkan yardımcısı ile üç raportör seçerler ve çalışma programı hazırlarlar. İlk toplantıdan sonra seçim sonucunu ve hazırladıkları çalışma programını Şura sekreterliğine teslim ederler. Komisyonlar hazırlanan program gereği komisyon başkanının gerekli gördüğü yer ve zamanda toplanarak çalışmalarını tamamlarlar.
Komisyon başkanlığı, kişisel bildiriler ile kurum ve kuruluşların görüş yazılarının komisyonlarda görüşülmesini sağlar.
Komisyon toplantılarında kararlar oy çokluğu ile alınır. Oyların eşitliği halinde komisyon başkanının bulunduğu taraf üstün sayılır. Komisyon toplantıları ile kararları tüm üyelerce imzalanan bir tutanak ile tespit edilir. Komisyon çalışmalarının tamamlanmasının ardından Şura toplantısına sunulmak üzere bütün üyelerce imzalanmış bir rapor hazırlanır ve Şura sekreterliğine teslim edilir. Şura sekreterliği hazırlanan raporu genel kurul çağrısı ile birlikte Şura tarihinden en az 30 gün önce Şura üyelerine gönderir.
Genel Kurul Çalışma Usul ve Esasları
Madde 13- Genel kurul, Şura’nın en yüksek karar organıdır. Genel kurul divan başkanl ığını Bakan yürütür. Genel kurul, üyeler arasından iki başkan yardımcısı ile dört raportör seçerek divan başkanlığını oluşturur.
Genel kurul çalışmaları iki günden az, dört günden fazla olamaz.
Genel kurul toplantıları en fazla üç saatlik bölümlerden oluşan oturumlar halinde yapılır. Oturumlarda söz almak isteyen üyeler bu taleplerini divan başkanlığına ad bildirmek suretiyle iletirler ve divan başkanı söz almak isteyen her üyenin görüşünü belirtmesini sağlayacak şekilde konuşma sürelerini belirler.
Oturumlarda görüşülecek komisyon raporları divan başkanlığınca okutulur ve söz almak isteyen üyelerin tümünün görüşünü belirtmesinin ardından divan başkanlığınca birisi lehte, diğeri ise aleyhte olmak üzere iki üyeye daha söz verilerek komisyon raporu üzerindeki görüşmeler tamamlanır ve oylama yapılır. Komisyon raporlarına ilişkin olarak yapılan oylamada her üye kabul, ret ya da çekimser şeklinde oy kullanır. Komisyon raporları oylama sonucuna göre kabul ya da reddedilerek Şura kararına dönüştürülür. Oyların eşit olması halinde divan başkanlığınca uygun bulunan görüş kabul edilir. Raporlar üzerindeki kararlara uygun ekleme ve çıkarmayı gerektiren düzeltmeler her komisyon başkanlığınca yapılır ve divan başkanlığına teslim edilir.
Oturumlarda görüşülen konulara ilişkin olarak en az üç üye tarafından imzalanmak suretiyle önerge verilebilir. Verilen her önerge ayrı ayrı divan başkanlığınca okutulur ve Şura üyelerinin oyuna sunulur. Oylama sonucunda kabul edilen önergeler kararlara dahil edilir.
Şura Sonuç Bildirgesi
Madde 14- Şura çalışmalarının tamamlanmasının ardından çalışmaları değerlendiren bir sonuç bildirgesi divan başkanlığınca hazırlanır ve Şura başkanı tarafından kamuoyuna açıklanır.
Tebliğler
Madde 15- Şura toplantılarında Başkanlık tarafından gündeme ilişkin olarak belirlenen konularda bilim adamlarınca hazırlanan bilimsel tebliğler, divan başkanlığınca uygun görülen oturumlarda Şura üyelerine sunulur ve üzerinde tartışma yapılabilir.
Tebliğler, üzerinde yapılan tartışmaları da içerecek şekilde Başkanlık tarafından yayımlanabilir.
Şura Kararları
Madde 16- Şura kararları, Başkanlık tarafından yayımlanır ve ilgili kişi ve kuruluşlara gönderilir. Yayımlanan kararlara ilişkin uygulamalar Başkanlıkça izlenir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Yürütme Kurulunun Amacı ve Oluşumu
Madde 17- Özürlüler Şurası sürecinde Şura sekreterliğine yol göstermek ve çalışmalarını izlemek amacıyla Şura yürütme kurulu kurulur. Yürütme kurulu, Başkanın teklifi ve Bakanın onayı ile ana hizmet birimlerinin bağlı olduğu başkan yardımcısı başkanlığında, I. Hukuk Müşaviri ile ana ve yardımcı hizmet birimleri başkanlarından oluşur. Yürütme kurulu Şura’nın düzenli yürütülmesini sağlar.
Yürütme kurulu başkanının bulunmadığı hallerde yürütme kurulu başkanının uygun gördüğü bir üye başkanlığı vekaleten yürütür. Yürütme kurulu toplantı yeter sayısı ile toplanır.
Yürütme kurulu kararları oy çokluğu ile alınır ancak oyların eşitliği durumunda yürütme kurulu başkanının kullandığı oy yönünde alınan kararlar geçerlidir.
Yürütme Kurulunun Görevleri
Madde 18- Yürütme kurulunun görevleri;
a) Şura’nın gündemini, çalışma esaslarını ve takvimini belirlemek,
b) Şura’nın yapılacağı ili tespit etmek,
c) Şura gündemiyle ilgili üyeleri tespit etmek,
d) Hazırlık çalışmalarını başlatmak ve izlemek,
e) Başkanlık birimleri arasında Şura’nın organizasyonu ve yürütülmesi konusunda yardımlaşma, iş birliği ve koordinasyonu sağlamak üzere çalışma grupları kurmak,
f) Şuraya ait ayrıntıları planlamak ve yürütülmesini sağlamaktır.
Şura Sekreterya Hizmetleri
Madde 19- Şura’nın sekreterya hizmetleri Başkanlık Eğitim Dairesi Başkanlığınca yürütülür.
Şura Sekreterliğinin Görevleri
Madde 20- Şura sekreterliğinin görevleri;
Son Hükümler, Yürürlük ve Yürütme
Madde 21- Şura’nın organizasyonu ve gerçekleştirilmesine ilişkin tüm giderler Başkanlık bütçesinden karşılanır.
Şura toplantılarına Şura’nın yapılacağı il dışından katılan üyelere 10/2/1954tarihli ve 6245 sayılı Harcırah Kanunu hükümlerine göre belirlenen miktarda yolluk ödenir.
Yayın Hakkı
Madde 22- Şura’ya sunulan bildiriler ile yapılan konuşma tutanaklarının ve Şura raporlarının yayın hakkı münhasıran Başkanlığa ait olup, anılan tebliğler ile konuşmaların sahiplerine telif ücreti ödenmez.
Madde 23- 12/11/1997 tarih ve 23168 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Özürlüler İdaresi Başkanlığı Özürlüler Şurası Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.
Madde 23- Sayıştay ve Maliye Bakanlığının görüşleri alınarak hazırlanan bu yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
Madde 25- Bu Yönetmelik hükümlerini Özürlüler İdaresi Başkanlığı’nın bağlı bulunduğu Devlet Bakanı yürütür.
II. Özürlüler Şurasının I.Kademe Müracaat süresi sona ermiştir.
E mail :sura@ozida.gov.tr